Menu:
Artykuły o Chorwacji
Najnowsze
Najpopularniejsze
Polecamy

 



Facebook
Kursy walut
Kursy średnie NBP
z dnia 22-11-2017
 Kuna (HRK)0,5575
 Euro (EUR)4,2183
 Dolar (USD)3,5881
 Funt (GBP)4,7546

Wyspa Rab

Wyspa RabPołożona przy zachodnim wybrzeżu Chorwacji wyspa Rab stanowi od wielu lat popularny cel turystyczny. Zróżnicowana rzeźba terenu, unikalne w rejonie śródziemnomorskim lasy dębowe, piękne piaszczyste plaże, a do tego wspaniała słoneczna pogoda – to wszystko czyni z wyspy Rab doskonałe miejsce do wypoczynku.
Rab należy do archipelagu Wysp Kvarnerskich. Jej powierzchnia wynosi 93,6 km2, a zamieszkuje ją niecałe 10 tys. mieszkańców. Na wyspie panuje niezwykle sprzyjający klimat, zimy są bardzo łagodne, a lata niezbyt upalne. Łagodny klimat wyspa zawdzięcza przede wszystkim pasmu górskiemu Kamenjak, rozciągającemu się w jej części północno-wschodniej. Góry chronią przede wszystkim południową i zachodnią część wyspy przed chłodnym wiatrem, który wieje znad lądu w zimie i wczesną wiosną. Szacuje się także, że Rab jest jednym z najbardziej nasłonecznionych miejsc w Europe. Rocznie odnotowuje się tu średnio ok. 2500 godzin słonecznych albo, licząc inaczej, ok. 90 całkowicie bezchmurnych dni. W lecie na niebie rzadko kiedy można dostrzec jakiekolwiek chmury.
Prawdopodobnie pierwszymi osadnikami na wyspie Rab byli Ilirowie, starożytny lud indoeuropejski, który na tereny zachodnich Bałkanów przybył na przełomie epoki brązu i żelaza. O Liburnach, jednym z plemion iliryjskich zamieszkujących wyspę wspominali już Grecy w swoich kronikach, w poł. IV w. p.n.e. Grecy przez kilka wieków walczyli z Liburnami o zwierzchnictwo nad tą częścią Adriatyku, a ich spór zakończył się ostatecznie wraz z nastaniem panowania rzymskiego. Rzymianie zbudowali na Rab fortyfikacje, a miasto Rab nie tylko otrzymało wtedy status municypium, ale też przeżywało złote lata swojego rozwoju - posiadało własną konstytucję, administrację, system kanalizacyjny, a dodatkowo zmieniło się pod względem architektonicznym w prawdziwą miniaturę Rzymu. Ok. VII w. n.e. na wyspie osiedlili się Słowianie. W średniowieczu Rab należała najpierw do Królestwa Chorwacji, a następnie dostała się pod panowanie Węgrów. Z początkiem XV w. wyspę przejęli Wenecjanie, którzy pozostali tam aż do początku XIX w. Wenecjanie wydatnie Miasto Rabprzyczynili się do rozwoju ekonomicznego i kulturalnego wyspy, ale zdusili wszelką niezależność polityczną jej mieszkańców. Po wojnach napoleońskich Rab dostała się we władanie Habsburgów austriackich, a stan ten nie zmienił się do wybuchu I wojny światowej. Po Traktacie Wersalskim wyspa została przyznana Królestwu Włoch (ze względu na silną reprezentację na wyspie Włochów), jednak już w 1921 r. zwierzchnictwo nad nią przejęło Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców. Po II wojnie światowej Rab znalazła się w granicach komunistycznej Jugosławii i dopiero z początkiem lat 90. Pieczę nad wyspą przejęła Chorwacja, po ostatecznym odłączeniu się od Federacji.
Rab od lat stanowi niezwykle popularny cel dla turystów, zarówno tych szukających aktywnego wypoczynku, jak też tych kochających zwykłe leżenie na plaży i zażywanie kąpieli morskich. Zorganizowaną turystyką mieszkańcy wyspy trudnią się już od ponad 100 lat. W 1889 r. w miejscowości Rab utworzone zostało „Towarzystwo na rzecz rozwoju miasta i jego okolic”. Dostrzeżono, że panujący na wyspie klimat doskonale wpływa na problemy z układem oddechowym i układem krążenia i na tym właśnie mieszkańcy postanowili oprzeć swoją ofertę turystyczną. Z czasem wyspa stała się jednak atrakcyjnym miejscem dla wszystkich turystów, a nie tylko dla tych, którzy przybywali tu dla poratowania zdrowia. Dziś zróżnicowana linia brzegowa, mnóstwo ukrytych wśród skał zatoczek, długie kilometry piaszczystych plaż czy też lasy sosnowe i dębowe w zachodniej części wyspy działają jak magnes dla spragnionych słońca i wypoczynku Europejczyków.


Na wyspie znajduje się osiem większych miejscowości: Rab, Lopar, Barbat, Banjol, Kampor, Mundanije i Supetarska Draga. Miasto Rab, które stanowi centrum administracyjne i kulturalne wyspy, położone jest w jej południowo – zachodniej części, na wąskim półwyspie. Charakterystycznym elementem tutejszego krajobrazu są zabytkowe, kamienne budynki, przylegające do stromego klifu od strony portu. W mieście znajduje się także kilka interesujących zabytków. Najciekawszym jest niewątpliwie romański kościół św. Marii, wzniesiony w XII w. Tuż obok stoi czteropiętrowa, licząca 26 metrów dzwonnica kościelna, która jest jednym z piękniejszych tego typu obiektów w rejonie Adriatyku. Niedaleko kościołMiasto Meduvina św. Marii położone są także XVI-wieczny kościół św. Justyny z najmłodszą, bo wybudowaną dopiero w XVII w. dzwonnicą oraz kościół św. Andrzeja, którego dzwonnica jest z kolei najstarsza na wyspie, bowiem została ona wzniesiona jeszcze pod koniec XII w. Ponadto na uwagę zasługuje tu jeszcze pochodzący z XII w. klasztor św. Antoniego i ruiny klasztoru Benedyktynów z XI w. Poza zabytkami sakralnymi w Rab można też znaleźć szereg innych atrakcji. Zlokalizowany na terenie miasta Komrcar Park to jeden z najpiękniejszych parków na Wybrzeżu Adriatyku, w którym można zobaczyć m.in. włoskie i austriackie sosny, cyprysy, jesiony, jałowce i wiecznie zielone krzewy. Wyjątkową atrakcją są tu także organizowane kilka razy w roku zawody rycerskie, upamiętniające patrona miasta św. Krzysztofa. Warto też przybyć na letni festiwal średniowieczny, zwany Rab Fjera.

Powszechnie przyjmuje się, że w Rab urodził się Święty Maryn, legendarny założyciel Republiki San Marino. W czasie prześladowań za rządów Dioklecjana św. Maryn schronił się na Monte Titano, gdzie później wzniósł kościół św. Piotra i celę pustelniczą. Umierając, św. Maryn darował tereny wokół kościoła i pustelni zgromadzonej wokół niego wspólnocie chrześcijańskiej i obiecał, że pozostanie ona niezależna od jakiejkolwiek władzy. Dziś Rab i San Marino pozostają w ścisłym kontakcie.
Ze względu na wyjątkowy klimat i przepiękne krajobrazy wyspa Rab otrzymała wiele prestiżowych wyróżnień, w tym m.in. Srebrnego i Niebieskiego Kwiatu Europy. Rab znana jest także jako kolebka naturyzmu. Oficjalnie pierwsza plaża dla naturystów została tu otwarta w 1934 r. przez prezydenta Międzynarodowej Federacji Naturystów – Richarda Ehrmana.  Nieoficjalnie pierwsza taka plaża powstała już na początku XX w. Sławę pod tym względem przyniosła wyspie jednak wizyta angielskiego króla Edwarda VIII w 1936 r. Król kąpał się wtedy nago wraz z małżonką w zatoce Kandarola. Dziś poza oficjalnymi plażami naturystycznymi, oznaczonymi symbolami FKK (skrót od niemieckiego słowa „Freikörperkultur", oznaczającego  kulturę wolności ciała), istnieją na wyspie także rozliczne, nieoficjalne plaże dla naturystów. Najpiękniejsza z nich znajduje się na porośniętym lasami sosnowymi półwyspie Kalifront.

Wyświetleń: 6409
Zobacz także: wyspa Rab Dalmacja
Polityka prywatności | Współpraca | Reklama | Mapa strony | Kontakt
Copyright dochorwacji.pl © 2009-2012